terug naar verhalen WEB4KIDS homepage


Computer sukkel
geschreven door Maud Zweers, 10 jaar


Het Verhaal
De Brief
De Repetities
De Finale
De Uitslag
Naar Huis


Elke ochtend als Peter opstaat, voelt hij zich rot. Hij denkt dan aan school. Hij wil iedere ochtend niet naar school omdat hij computer sukkel wordt genoemd. Alle jongens en meisjes van zijn klas noemen hem zo. Misschien computert hij wel heel vaak, en weet hij er ook wel veel van, wilt hij niet zo genoemd worden.

s Ochtends gaat hij altijd samen met Maaike naar school. Maaike is de enige die hem goed begrijpt. Maar Maaike zit op een andere school. Ze woont net een straat verder dan Peter. Maaikes school is verder dan die van Peter. De school van Maaike staat midden in de stad en die van Peter net iets buiten de stad.

Als Maaike die ochtend weer samen met Peter op de fiets zit, begint Peter ineens een verhaal. Hij verteld over school. Maaike kent alle verhalen al heel goed. Peter verteld haar wel eens vaker verhalen Toen het verhaal was afgelopen waren ze bijna bij Maaikes school. Maaike ging de weg op en Peter sloeg een paadje in.

Toen Peter op school kwam, begon het gezeur al. Een groepje jongens stonden hem bij het hek op te wachten. Ze riepen gelijk zo hard als ze konden:
- He! Daar heb je die stomme computer nert weer!
Peter voelde zich gelijk al rot. Hij dacht: Dat heb ik weer hoor! Ik moet nou weer iedere dag worden gepest. Hij had het er al heel vaak met de meester over gehad, maar als alle kinderen zeiden dat ze weer aardig gingen doen, deden ze de volgende dag niet meer aardig. Peter zei niks terug en liep met zijn fiets naar het fietsen hok. Alle jongens renden hem achterna. Peter ging op zijn fiets zitten en scheurde weg. De jongens konden hem niet meer bijhouden dus die rende weg.

Toen de bel ging, liep Peter naar binnen. Hij ging expres een nooduitgang deur in. Zo stond hij aan de andere kant van de school. Hij liep heel langzaam de trap op. Toen hij eindelijk in de klas kwam, zat iedereen op hem te wachten. De meester zei toen: He Peter! Ben je daar eindelijk? Je was zo laat! Ja zei Peter. Hij voelde dat hij helemaal rood aanliep. De klas lachte om hem. De brutaalste uit de klas was Job. Job riep: h rooie tomaat! Was je daar eindelijk? De meester zei:
- Peter, ga maar op je plek zitten.
Peter ging zitten. Ze gingen eerst rekenen. Peter snapte er niets van want hij zat er met zijn gedachte helemaal niet bij. Toen de meester aan Peter vroeg wat een andere naam was voor een derde, zei peter:
- uuh, een half!
De hele klas lachte. Toen zei de meester:
- Peter, let jij wel op?
- Ja meester, antwoordde Peter.
De meester vroeg toen aan Peter wat en was. Peter zei toen gelukkig wel het goede antwoord. Daar was de meester tevreden mee. Toen alle kinderen aan hun reken taak begonnen, begon Peter ook maar. Peter snapte gelukkig alles, want die lastige breuken zaten er niet bij. Toen het Pauze was, rende hij opgelucht naar buiten en ging alleen spelen want er was toch niemand die met hem wilde spelen. Toen ze weer naar binnen gingen, moesten ze taal doen. Daar was Peter goed in. Gelukkig maar. Toen hij klaar was met taal, ging hij op de computer. Hij ging een spelletje doen met autos die over een race baan moesten crossen. Hij vond het heel leuk. Tot dat hij weer de klas in moest omdat de meester hem riep.

De bel ging. Alle kinderen moesten naar huis. Peter stond langzaam op. Opeens riep de meester hem. De meester vroeg aan Peter of hij iets wilde doen. Hij moest een verhaal typen en hem opsturen naar een bedrijf voor autos zo kon hij een prijs winnen. De meester zei dat het verhaal over autos moest gaan. Peter wist gelijk al wat hij wilde schrijven. Van iedere school moest er een kind meedoen met de verhalen wedstrijd.

Toen Peter het s middags aan alle jongens had verteld, waren ze allemaal heel verbaast. Toen moesten ze weer naar binnen. De meester vertelde aan iedereen dat Peter dus meedeed aan die verhalen wedstrijd. Alle kinderen vonden dat wel leuk, dus ze gingen heel aardig tegen Peter doen. Daar was Peter heel erg blij mee. Alle kinderen liepen naar hem toe en feliciteerde hem omdat hij mocht meedoen. Peter was heel verbaast dat ze opeens heel aardig deden.



Het Verhaal

S middags, toen Peter thuis kwam, was hij heel blij. Zijn vader was heel verbaast want hij wist nog van niks. Toen Peter alles had verteld, was vader ook heel blij. Peter belde zijn moeder gelijk op. Zijn moeder was ook heel blij. Later in de middag ging Peter aan zijn verhaal werken. Hij had al een klein stukje verzonnen. Toen opeens kwam hij op een idee. Hij zette zijn pen op het papier en schreef heel lang door.Wel een uur. Toen Peter bijna klaar was, riep zijn vader hem. Hij had het eten klaar. Ondertussen was zijn moeder ook thuis gekomen. Ze wist alle natuurlijk aal, want Peter had haar al gebeld. Onder het eten, vertelde Peter haar nog een keer alles. Toen zijn moeder alles had begrepen, vertelde Peter ook nog wat hij allemaal al had geschreven. Zijn moeder vond alles heel knap omdat hij het helemaal zelf had gedaan.

S Avonds zaten Peter en zijn ouders op de bank. Ze keken televisie. Toen het programma was afgelopen, had Peter een idee. Hij ging zijn verhaal afschrijven! Zijn ouders vonden eigenlijk al dat hij naar bed moest, maar omdat hij een verhaal mocht schrijven, was het heel bijzonder dus mocht Peter iets langer opblijven. Toen zijn verhaal af was, moest hij heel snel gaan slapen. Zijn ouders legde hem in bed en gaven hem een zoen. Zijn vader had nog beloofd om alle spellingsfouten uit het verhaal na te kijken. Peter vond dat heel fijn, want dan kon hij het de volgende dag helemaal typen.

Toen Peter de volgende ochtend wakker werd, Zag hij zijn verhaal liggen. Hij keek er even naar, dacht er over om het af te maken, en pakte het. Hij startte zijn computer op, startte word op, en ging aan de slag. Om half acht kwam zijn vader zijn kamer in. Hij zei dat Peter nu maar naar beneden moest gaan. Peter sloeg zijn verhaal op, printte het uit en ging ermee naar beneden. Daar zaten zijn ouders al op hem te wachten. Zijn moeder zei dat hij wel een beetje laat was en zich maar moest haasten om naar school te gaan. Peter had die dag heel erg zin om naar school te gaan. Hij was heel vrolijk en maakte haast. Toen hij zijn brood ophad, en zijn fiets pakte om naar school te gaan. Kwam Maaike naar hem toe. Ze zei:
- Net op tijd, Peter! Anders was ik al door gefietst hoor!
- Oh, en ja. Was het antwoord van Peter.
- Ah, doe niet zo gek! Zei Maaike. Ik had je heus wel opgehaald hoor!
- Gelukkig zei Peter.

Toen ze later op school waren, ging de bel net. Ze waren ruim op tijd. In de klas vroeg de meester of Peter naar voren wou komen. Rik, die de vorige dag ziek was geweest, riep: daar heb je die computer sukkel weer! Rik lachte. Toen de hele klas boos naar hem keek, zei Job:
- He Rik! Doe niet zo flauw! Peter is geen computer sukkel meer! Hij mag namelijk een verhaal schrijven voor een wedstrijd, dus ik wil niet dat je dat zegt!
Rik werd rood en schaamde zich heel erg. Job wou nog verder door gaan met boos zijn, maar de meester zei dat hij moest stoppen. Toen gingen ze weer over naar Peter. Peter moest zijn verhaal voorlezen. Toen hij klaar was, klapte en juichte iedereen. De meester zei dat hij wel snel daarmee was. De hele klas werd stil toen de meester dat zei. Iedereen was natuurlijk heel jaloers op Peter.

Toen Peter weer ging zitten, gingen alle kinderen een taal lesje maken. Ze moesten woorden in het enkelvoud en in het meervoud zetten. Iedereen vond dit best makkelijk, want ze hadden het allemaal al wel een keer gedaan. Toen iedereen klaar was, moesten ze lezen. Peter had zijn boek al uit. Hij liep naar de meester en vroeg wat hij kon doen. De meester zei dat hij maar een tekening over het boek moest gaan maken. Dat deed Peter. Het werd een hele mooie tekening. Hij kleurde alles heel mooi tussen de lijntjes. Toen die ook klaar was, bracht Peter hem naar de meester. De meester was zo erg verbaasd dat Peter zo mooi kon tekenen, dat hij het heel snel aan de klas liet zien. De klas was ook heel verbaast dat Peter dat zo goed kon. Ze zagen altijd alleen maar dat hij aan het computeren was. De meester joelde het opeens uit en sprong hoog in de lucht. De hele klas lachte om de rare sprongen van de meester. Ook Peter lachte mee.



De Brief

s Avond ging de vader van Peter naar de brievenbus om te kijken of er nog post was. Hij zag een brief liggen. Hij zag de naam van Peter erop staan. Toen vader Peter had geroepen, was Peter heel blij. Hij scheurde snel de brief open, en las hem voor. Dit stond erin:

Beste Peter,

Wij willen met deze brief duidelijk maken, dat je op 1 April het verhaal over de auto af moet hebben, en hebben opgestuurd. Je kunt maandag 6 April naar de Rijnhal in Arnhem komen. De hele klas van je mag gratis mee, en familie en vrienden ook. Je moet zelf naar de achterkant van het toneel komen, en daar word je verder alles duidelijk gemaakt. Zorg wel dat je zelf nog een kopie hebt meegenomen van het verhaal. Je kunt je verhaal naar onderstaand adres sturen:

Rijnhal Arnhem
Postcode 9008 006 DS
Arnhem

Met vriendelijke groeten, De verhalen vereniging

Peter vond de brief helemaal te gek. Toen hij het had doorgelezen vond hij het zo super cool, dat hij een dansje samen met zijn ouders door de kamer had gemaakt. Hij had gelijk haast om naar school te gaan, want iedereen moest dit natuurlijk weten. Maar, zijn vader zei, dat hij nog even moest wachten met naar school gaan. Hij moest eerst nog even op de computer briefjes voor iedereen maken of iedereen dan wel kon. Peter verheugde zich zo erg op de leuke dag, waarop werd bekend gemaakt, wie het leukste verhaal had geschreven. Peter wist zeker dat hij het was. Hij vond dat hij het leukste en mooiste verhaal gemaakt.

Toen mocht Peter eindelijk naar school. Hij had alle briefjes in zijn tas zitten, en scheurde naar school. Toen hij Maaike tegen kwam, zei hij dat hij super haast had. Maaike begreep al wel bijna waarom. Ze dacht dat er weer wat aan de hand was met die brief, dus Maaike werd maar niet boos op Peter. Ze was zelfs apetrots dat zij de vriendin van Peter mocht zijn. Want zij mocht als enige van haar school natuurlijk mee naar de Rijnhal.

Toen peter eindelijk op school aan kwam, was de bel nog heel lang niet gegaan. Maar Peter liep gewoon al naar binnen. Hij hing zijn jas op en liep naar de meester. De meester zag gelijk dat Peter vrolijk was vandaag, dus die vroeg gelijk wat er aan de hand was. Toen Peter eindelijk helemaal was uitverteld, ging de bel. Peter kon nog net vragen of hij iets voor de klas mocht zeggen. De meester zei ja, en daarna kwam er hard geroep door de klas. Alle kinderen stormde naar binnen, en gingen op hun plaats zitten. Toen alle kinderen zaten, zei de meester dat Peter iets heel spannends had, en dat hij dat graag wou vertellen. Toen het verhaal aan de kinderen eindelijk ook klaar was, begon de hele klas te juichen. Toen de grote herrie was opgehouden, Kon Peter alle kaartjes uitdelen. Omdat het toch al bijna pauze was, zei de meester dat ze allemaal voor peter maar een spandoek moesten maken, die ze konden dragen tijdens het optreden van Peter.

De bel ging. Het was tijd om pauze te houden. Alle kinderen hadden mooie spandoeken gemaakt. Peter was er trots op dat alle kinderen die hem eerst pestte, nu zo aardig tegen hem deden.



De Repetities

Peter werd vandaag al heel vroeg wakker. Hij moest vandaag namelijk naar de generale repetities. Hij had er echt zin in. Vanavond is het in het echt. Dan komt hij op tv, en word de winnaar bekend gemaakt. Peter denkt telkens dat hij de winnaar is. s Ochtends zat Peter helemaal in zijn bed het verhaal goed voor te lezen. Op de repetities mogen ze het verhaal niet voorlezen maar moeten ze allemaal zich voorbereiden en een ander verhaal voorlezen om te oefenen. Peter was al om half zeven wakker. Hij had drie keer het verhaal voorgelezen en daarna ging hij zich aan kleden. Om kwart over zeven ging de wekker van Peters vader.

Toen ze allemaal beneden waren, at Peter snel zijn broodje op en ging naar school. Toen hij op het schoolplein kwam, stond er een heel groot podium. Maaike riep nog naar Peter: succes ermee! Peter stak snel zijn hand op en zette zijn fiets in het fietsenhok. Toen hij klaar was, liepen gelijk alle vrienden van Peter naar Peter toe. Ze vertelde dat er een groot podium was gekomen en dat Peter daarop mocht staan. Peter wist niet wat ze bedoelde, maar hij liep maar naar voren. Toen de bel ging, bleven alle kinderen staan. De directeur van de school liep naar het podium en ging erop staan. Toen zette hij de microfoon aan en vroeg of Peter er ook bij kwam. De directeur ging heel het verhaal over de wedstrijd vertellen.

Toen hij klaar was kreeg hij hard applaus van alle ouders en kinderen. Toen zei hij dat peter zijn verhaal mocht voorlezen voor alle ouders. Dat durfde Peter wel. Toen hij klaar was, kreeg hij een super hard applaus van alle mensen die op het schoolplein stonden. Toen de directeur iedereen bedankten, moesten alle kinderen weer naar binnen. Toen alle kinderen weer binnen waren, zei de meester in de klas: nou Peter, dat heb je heel erg goed gedaan! Toen zei de meester daarna: pakken jullie je taalboek maar en maak de eerste les van hoofdstuk acht. Alle kinderen gingen aan het werk. Toen Peter klaar was, liep de meester naar hem toe. Hij zei dat peter zijn verhaal wel mocht oefenen omdat vanmiddag de repetities al waren. Toen Peter heel lang had geoefend vond de meester dat wel goed. Alle kinderen mochten stoppen met hun taalles en ze moesten hun rekenboek pakken. Peter mocht die dag eerder uit school, omdat hij al om elf uur bij de repetities moest zijn. Hij hoefde met rekenen niet veel te maken, maar de andere kinderen moesten veel meer als Peter.

Toen Peter klaar was met zijn taak, liep hij naar de meester en vroeg of hij een tekening mocht maken. Dat mocht van de meester. Peter tekende hetzelfde autootje als die in zijn verhaal voorkwam. Toen hij die had getekend, gaf hij die aan de meester.

Later kwam peters moeder binnen. Ze vroeg aan de meester of ze Peter mee mocht nemen naar de repetities. Dat mocht natuurlijk wel van de meester. De meester wenste peter nog succes. Iedereen van de klas zei dat ook. En Job zei dat peter het maar extra goed moest doen.

Toen peter met zijn moeder naar huis fietste, vertelde Peter het hele verhaal van de directeur en alles wat er vandaag op school gebeurt was. Peters moeder kon wel merken dat peter heel erg zenuwachtig voor de repetities was. Daarom fietste ze ook erg hard door naar huis.

Thuis at peter heel erg snel zijn broodje op. Toen hij die op had, dronk hij heel erg snel zijn thee ook nog op. Toen die ook op was, wou hij al gelijk naar de repetities. Maar, van zijn moeder mocht dat nog niet. Ze zei dat peter maar op zijn computer een spelletje moest gaan doen. Peter vond dat wel een goed plan want hij had de hele dag nog niet achter de computer gezeten. Hij ging naar de computer en startte hem op. Hij ging er achter zitten, en deed allemaal spelletjes op het internet.

Eindelijk riep moeder peter. Peter deed heel erg snel de computer uit en ging heel snel naar beneden. Toen hij eenmaal beneden was, zei moeder dat ze nu naar de repetities gingen. Dat vond Peter heel erg leuk. Hij pakte zijn verhaal, want die moest hij s avonds echt voorlezen, van de keukentafel. Hij rende naar de auto van zijn moeder en sprong er gelijk in. Hij wachtte, en wachtte, maar moeder kwam nog niet. Hij had besloten dat hij maar eens ging kijken waar moeder bleef. Hij haalde moeder op. En vroeg of ze Peter nou eindelijk weg wou brengen. En dat deed moeder.

Toen Peter in de rijdende auto zat, werd hij toch wel een beetje zenuwachtig. Ze kwamen steeds dichter bij de Rijnhal. Peter pakte zijn verhaal nog maar eens. Hij hoopte dat de jury het goed genoeg vond.

Toen ze stil stonden op de parkeerplaats, werd Peter nog zenuwachtiger dan dat hij al was. Hij wiebelde heen en weer en kon niet stil blijven zitten. Toen moeder een plaatsje had gevonden, moest Peter uit stappen. Dat durfde hij haast niet.

Toen hij toch eindelijk bijna binnen was, gaf hij moeder snel een hand. Hij zag aan zijn moeder dat die het ook spannend vond. Ze liepen samen naar de balie. Toen moeder had gezegd dat ze naar de voorlees wedstrijd moesten zei de meneer achter de balie dat ze naar links moesten. Toen ze daar naar toe waren gegaan, zag Peter de jury al zitten. Hij vond de jury wel aardig lijken. Alleen een jurylid vond hij niet zo erg aardig. Ze zag er een beetje gek uit.

Toen Peter er naar de jury toe liep, zeiden ze precies waar hij naar toe moest gaan. Peter liep naar de kleedkamers. Daar werd iedereen heel erg mooi opgemaakt, zodat ze er niet zo erg vies uitzagen bij de voorstelling. Want het kwam ook op tv. In kleedkamers hoorden ze een man door een luidspreker roepen: allemaal opschieten! De repetities beginnen al over twee minuten! Iedereen deed snel alles goed, controleerden nog of alles goed zat, en pakten hun blad en gingen naar de jury.

Toen ze allemaal zich voorgesteld hadden, moesten ze allemaal op een stoel gaan zitten. Een man deelde andere blaadjes uit met ook verhalen erop. Iedereen kreeg een blad meet een spannend verhaal erop, en iedereen kreeg ook nog een blad met een zielig verhaal erop.

Peter moest als eerste naar voren komen. Hij moest het spannende verhaal voorlezen. Hij las heel erg mooi. De jury vond dat ook. Peter mocht weer gaan zitten. Toen waren de andere aan de beurt. Iedereen kon heel erg mooi voorlezen. Daar waren ze dus ook al allemaal voor geslaagd. Iedereen kon alles heel erg goed. Ze vonden alles heel leuk. Vooral Peter. Nu moesten ze hun eigen verhaaltje gaan voorlezen. Weer was Peter aan de beurt. Dat vond hij zelf wel heel erg handig. Want dat keken alle kinderen tenminste nog. Toen iedereen naar Peter keek, werd hij toch wel een beetje zenuwachtig. Hij begon met voorlezen. Toen hij klaar was kreeg hij hard applaus van iedereen. De jury vond het ook erg geweldig. De mevrouw met het rare knotje gaf ook nog het hoogste cijfer. Namelijk gaf ze een 7 . Daar was Peter wel erg blij mee.

Toen alle kinderen geweest waren, moesten ze even naar de kleedkamer om daar een spelletje of iets anders te doen. Want de jury was bezig met beslissen wie er sowieso door mocht naar de finale. Toen er vijf minuten om waren, werd er heel erg hard door toeters geroepen dat ze allemaal naar het podium moesten komen. Iedereen ging mee. Daar moesten ze allemaal op een stoel gaan zitten. Toen ging de jury vertellen wie er door was en wie niet. Het begon zo: Maria is door, Abraham, Liesbeth, Peter, en Karin. De rest klapte heel erg hard. Er waren zelf kinderen die moesten huilen. Kirsten, Manouk, Ursula en Adriaan waren niet door. Peter maakte een hele grote dans met alle kinderen die door waren. Dat vonden ze helemaal geweldig.



De Finale

Als iedereen klaar is met oefenen, kan de finale bijna beginnen. Iedereen mag naar zijn of haar ouders toe gaan. Of er kwamen ouders naar de kleedkamers toe. Maaike mocht van Peters ouders even naar Peter toe. Gelijk kwam de moeder van Peter ook mee. Peter vertelde hoe het die dag was gegaan. Dat hij door was, van de verhalen, van de huilende kinderen en nog veel en veel meer. Maar na een kwartier moesten alle vrienden ouders en familie weg gaan bij alle kinderen. Want die moesten hun verhaal nog tien minuten goed oefenen en dan kon de finale beginnen. Alle ouders juichten en klapten toen de presentator met alle kinderen binnen kwam. Ze kregen heel erg hard applaus. Dat vonden ze wel leuk. En speciaal. De kinderen uit de klas van Peter klapten nog het hardst en lieten hun spandoeken zien. Dat vond Peter vet gaaf. Toen nam de presentator het woord. Hij vertelde welke kinderen niet meer door gingen en welke wel. Hij zei als grapje, omdat hij alm Peters fans had zien zitten, Dat Peter niet door was. Even riep iedereen boooeee! Net zoals een koe. Maar toen de presentator heel erg hard riep GRAPJE! Toen was iedereen heel erg blij.

Toen de hele lange preek van de presentator was opgehouden, kon het eindelijk beginnen. Eerst zei hij de volgorde waarin alle kinderen voor mochten lezen. Eerst Abraham Wiekenslag, daarna Liesbeth de Koe, Peter Roekan, Maria hemeltjes en daarna Karin Knappe. Toen Abraham aan de beurt was kreeg hij niet zon erg hard applaus. Dat kwam omdat de helft van zijn familie nog in Isral zat. Maar ook konden ze het zien op de televisie. Dat vonden ze wel heel erg leuk dat ze zo Abraham konden zien. Toen Abraham voorbij was ging de tijd heel erg snel. Peter dacht zelfs dat de tijd op hol geslagen was! Peter was echt, heel heel erg zenuwachtig.

Toen de presentator zei dat Peter aan de beurt was, voelde Peter zijn benen als twee palen loot. Hij liep naar de stoel en ging erop zitten. Toen hij eenmaal zat, mocht hij van de presentator vertellen waar het zelfgemaakte boekje over ging. Dat vond deed Peter erg snel omdat hij zenuwachtig was. Toen hij eindelijk klaar was, mocht hij gaan voorlezen. Iedereen was er zelfs helemaal stil van, omdat Peter zo erg goed kon voorlezen.

Toen hij klaar was met zijn verhaal, kwam er eerst een super goot applaus. Peter voelde zich helemaal warm worden ervan. Zijn klas hield het spandoek omhoog. Dat vond Peter leuk om te zien. De jury vond Peter er erg goed in. Ze dachten zelfs dat Peter zou gaan winnen. Dat vond Peter echt helemaal te gek!

Nu mocht Maria voorlezen. Die wist natuurlijk gelijk al dat Peter zou gaan winnen. Maria was ook super zenuwachtig.

Toen iedereen had voorgelezen, was er nog een pauze. Toen kwamen alle kinderen uit zijn klas en de meester naar hem toe lopen. Toen ze bij Peter stonden vroegen ze of het leuk was. Peter vond wel dat het zo erg leuk was dat de hele klas daar bij was. Peter vertelde over hoe zenuwachtig hij was en nu nog is. Iedereen was heel erg verbaast dat Peter nu nog zenuwachtig was. Want dat kwam natuurlijk door de uitslag. Job vroeg hoe het achter het podium eruit zag. Peter zei dat het er gewoon uitzag, zoals het magazijn in de school. Want er stond allemaal troep.

Er werd weer omgeroepen dat alle kandidaten naar de kleedkamer moesten komen. Peter zei het gelijk dat hij weg moest en zijn moeder ging er achter aan.

Toen ze in de kleedkamer stonden moesten alle kinderen zich nog even weer mooi maken. Want bij heel veel was het t-shirt helemaal gekreukt of hun staarten zaten los.



De Uitslag

Later moesten alle kandidaten in een rij op het toneel gaan staan. Peter stond tussen Liesbeth en Karin. Hij deed gelijk een wens. Hij wenste dat hij zou gaan winnen. Toen kwam de presentator op het toneel. Hij maakte het extra spannend omdat de jury er nog niet uit was wie er zou gaan winnen. De jury zat niet meer in de zaal maar in een kamertje. Daar konden alle mensen niet horen wat ze aan het overleggen waren. Toen kwam de jury weer naar binnen. In hun hand hadden ze een briefje met de uitslag. Eerst vertelde ze wie r sowieso allemaal weg moesten gaan. Karin Knappe mag weg, Abraham Wiekenslag en Liesbeth Koe. Nu blijven er nog over : Maria Hemeltjes en Peter Roekan!!! Gelijk stond de hele klas op. Ze juichte en ze joelden. ZE vonden het echt heel geweldig dat peter door was. Peter en Maria moesten nu nog een keertje voorlezen. Alle twee weer hun zelfde verhaal. Toen Maria klaar was, moest Peter. Hij ging het nu ng beter doen dan de keer daarvoor. Toen Peter klaar was kreeg hij een harder applaus dan Maria Hemeltjes. Dat vond Peter echt kei tof. De jury keek met bedenkelijke gezichten naar Peters klas die op en neer sprong. Peter gebaarde naar ze dat nu weer moesten gaan zitten voor de jury. De jury liep weer naar het aparte kamertje. De presentator kwam weer tevoorschijn. Hij vroeg aan Maria en Peter of ze het spannend vonden. Ze zeiden dat ze het ook echt mega super spannend vonden. De jury kwam weer naar binnen. Ze waren er ook al snel uit. Ze gingen weer op hun plaatsen zitten. Maria pakte de hand van Peter en Peter hield de hand van Maria vast. De jury zei: en de winnaar is. Peter Roekan!!!!!!!! Peter juichte en joelde. De hele klas rende het podium op. Eerst alleen Job, maar daarna volgde de klas met de meester en de familie van peter. Peter praatte eerst tegen Maria en daarna ging hij naar zijn klas. De meester was dolblij! Hij gaf Peter snel een knuffel en alle klasgenoten van peter gaven hem een hand. Toen zei de meester dat de klas maar weer moest gaan zitten omdat Maria en Peters familie nu even naar hun toe wilden gaan. De presentator gaf Peter een hele mooie beker. Peter was er erg blij mee. Van alle kanten werden fotos gemaakt. En ook twee mensen van de krant kwamen naar hem toe.



Naar Huis

Toen het was afgelopen, moest iedereen naar huis. Peter ging nog even kijken bij de andere kandidaten, waar hun waren. Hun waren achter het podium. Hij feliciteerde hun nog even dat ze mee mochten doen en dat ze ook nu nog zo erg ver waren gekomen. Dat vond Peter ook wel erg knap van ze.

Toen peters moeder Peter ophaalden om nog even zijn klasgenootjes gedag te zeggen, gaf peter alle andere kinderen nog een keer een hand. Hij had zelfs van een paar hun e-mail gekregen om ze brieven te sturen.

Toen Peter thuis was, belde er nog meer familie en ook nog vrienden op. Dat vond Peter echt wel cool. Hij stond zelfs de volgende morgen op de eerste pagina van de krant!